Áhrif okkar á aðra

Ég hef oft velt því fyrir mér hvaða áhrif við höfum á fólk og hvernig áhrif aðrir hafa á okkur. Við höfum öll ákveðna hugmynd um hvernig manneskjur við viljum vera og hvernig við viljum ekki vera. Ég trúi því að við þurfum reglulega að skoða okkar innri mann og velta því fyrir okkur hvernig við erum og hvað það er sem við viljum rækta í sambandi við sjálf okkur og hvað það er sem við viljum bæta. Hvað er það sem við erum ánægð með sjálf okkur og hvað er það sem við erum óánægð með. Þegar við erum með öðru fólki finnum við strax ef einhver hefur góð áhrif á okkur, við finnum að við erum nær því að vera sú manneskja sem við viljum vera. Því sækjum við í að umgangast þetta fólk.

Að sama skapi þá eru sumir sem hafa ekki góð áhrif á okkur. Ég er ekki að segja að það sé þeim að kenna því að það fer eftir því hvernig við látum aðra hafa áhrif á okkur. Suma hluti myndi maður ekki gera nema af því að við erum í félagsskap með ákveðnum manneskjum. Sumir hafa þannig áhrif á okkur að sjálfsmyndin okkar hefur dvínað og að okkur líður ílla fyrir vikið. Aðrir hafa áhrif á okkur að við verðum neikvæðaði en við höfum kannski verið, o.s.frv. Maður finnur alveg að ef maður umgengst jákvæða manneskju í einhvern tíma þá verðum við jákvæðari, bara ósjálfrátt.

Þegar maður veltir því fyrir sér hvernig áhrif við viljum hafa á fólk, þá held ég að við þurfum að skoða hvernig manneskjur við erum. Ég held að við höfum öll gott af því að velta því aðeins fyrir okkur hver við erum og hvað við getum gert til að lífið verði auðveldara.

Leggings og endaþarmssmyrsl

Ég átti erindi í aðra af verslunarmiðstöð okkar Íslendina í dag. Ég þurfti að kaupa mér leggins, sem er kannski ekki í frásögu færandi, nema hvað. Eftir að hafa ráfað um búðina í smá tíma í leit að buxunum, þar sem búðin var undirlögð af útsöluvörum og erfitt að finna það sem fer ekki á útsölur. Þá hafði ég upp á einni starfsstúlkunni og spurði um hvað ég gæti fundið leggingsbuxur. Hún sagði að þau hefðu verið að fá nýja sendingu og fór bakvið til að finna þær. Nema hvað, þegar hún kom með þær fram og ég leit á verðmiðann þá gjörsamlega blöskraði mér. 3295 kr. ég gjörsamlega missti bæði augun út (en fann þau sem betur fer aftur). En þar sem mig vantaði svona leggings og ég nota þær frekar mikið. Þannig að ég bara þakkaði stúlkunni fyrir aðstoðina og gekk að afgeiðsluborðinu og borgaði.

Þegar ég gekk út úr búðinni þá fann ég að ég þurfti að koma við í apótekinu. Þar þurfti ég að punga út 2499 kr. fyrir smyrsli því að ég er orðin svo aum í endaþarminum af því að það sé sífellt verið að taka mann. Þessi búðarferð kostaði mig heilar 5794 kr. Hvað er málið með verðlagið í dag? Hvar endar þetta?

Daður og ennþá meira daður

Jæja þá er komið nýtt ár og eflaust eitthvað meira nýtt...

Ég er búin að vera að velta því fyrir mér í einhvern tíma hvort að ég ætti að vera að blogga eða ekki. Þar sem ég komst að þeirri niðurstöðu ekki fyrir svo löngu síðan að ég er alltof lokuð til að getað sagt frá ýmsum hlutum. Ég held að ég sé frekar týpan til að halda dagbók þar sem ég bara skrifa fyrir mig en ekki aðra. En ég ákvað samt sem áður að prófa aðeins áður en ég dauðadæmi þetta.

Þegar ég var að keyra í vinnuna í morgun þá heyrði ég forvitnilega umræðu í útvarpinu um vinnustaðadaður. Á maður að varpa vinnufélagana með "hæ sæti" eða er það óviðeigandi. Ég er ekki viss um að ég myndi ávarpa karlkynssamstarfsmenn mína með þessum orðum. Hinsvegar þá ávarpa ég oft eina samstarfskonu mína svona, það er hinsvegar annað mál. Mér fannst þetta alveg fyndið en heyrði bara hluta af umræðunni. Í hádegismatnum mínum þá barst þessi umræða aftur í tal. Þar sem var verið að ræða um vinnustaðadaður og leiddi út í vinnustaðaframhjáhald. Við sátum þarna 5 skvísur og vorum að ræða þetta. Okkar niðurstaða var sú að ef við ættum að fara út í eitthvað vinnustaðaframhjáhald þá værum við á daprasta vinnustað sem til væri. Halló!!!! 98% erum við kvennmenn. Þannig að við ætlum að auglýsa eftir Bósa ljósritunarmanni sem vinnur bara við að ljósrita, hann þarf að vera sætur, vel vaxinn, fyndinn og góður.... já, þið skiljið. En svo sáum við það að ef hann yrði ljósritunargæjinn þá yrði það svolítið dýrt svona í kreppunni, þ.e. að þetta yrði allt of dýrt því að allar myndum við ljósrita daginn inn og daginn út. Þannig að við veltum fyrir okkur að við yrðum að græða eitthvað á þessu öllu... og niðurstaðan varð þá sú að hann myndi sjá um að við lítum vel út, vigtar okkur og að til að hitta hann þá þyrftum við að missa eitt kíló á viku. "'ÚÚÚ.. sæta, þú hefur bara lést um tvö kíló síðan síðast... og þá fær maður.... " Er þetta hvetjandi eða hvað, þegar maður heyrir þetta frá dökkhærðum, mössuðum, súkkulaði, olíubornum strák sem er ber að ofan..... vá. Þannig að í vor þá verðum við allar tággrannar og flottar. OMG, nú er allt að gerast.

Þegar þessum dagdraumum okkar lauk tók vinnan við. Ég þurfti að fá smá aðstoð frá strák sem vinnur hjá sama fyrirtæki og ég. Ég talaði við hann á msn og það fyrsta sem hann sagði við mig "Hæ sæta, hvað segir þú gott í dag"

Ég gat ekki annað en hlegið...... vinnustaðadaður!!!!!!

Tvö hvítvínsglös og orð dagsins "meðvirkni"

Þegar ég vaknaði í morgun voru tvö hvítvínsglös á sófaborðinu. Það leiddi hugann minn hvað það er gott að vera til, njóta þess að vera til og hvað gott spjall yfir hvítvínsglasi getur breitt mörgu. Það er alveg ótrúlegt að þegar maður segir hlutina upphátt sem maður er búinn að vera að velta fyrir sér í smá tíma hvað hvað þeir hljóma öðruvisi en inni í hausnum á manni. Hvað þeir virðast þá fáranlegir eða bara að þeir virka. Við sátum hérna tvær vinkonur í gær og ræddum heimsmálin en vorum langt frá því að leysa þau. Enda er sumt þess eðlis að það er ekki hægt að leysa það, það eru svo mörg atriði lífsins á þessu gráa svæði.

Orð dagsins: meðvirkni. Já það er alveg ótrúlegt hvað meðvirkini er hluti af lífi margra. Ég held að þegar flest allir skoða sjálfan sig rekast þeir á að þeir eru meðvirkir að einhverju leyti. Sumir eru meðvirkir í einkalífinu meðan aðrir eru meðvirkir í vinnunni. Aðrir eru meðvirkir í einhverju ákveðnu máli. En er meðvirkni af hinu góða? Þeir sem eru meðvirkir eru uppteknir af því að halda öllu góðu og reyna að gera sitt besta. Ég held samt að meðvirkni leiði ekki gott af sér. Þeir sem eru meðvirkir eru kannski ekki að standa sig alveg nógu vel í því hlutverki sem þeir eiga að standa sig. En eflaust fer það eftir eðli málsins. Maður verður samt að velta því fyrir sér hvort að maður sé að gera gott eða hvort að maður sé að gera einhverjum gott með þessu!!!!!!

Við mæðgurnar ætlum að skella okkur á landsleik í dag, þannig að við öskrum "Áfram Ísland" allan seinnipartinn

Sumarfrí

Jebbs... skvísan er í sumarfríi

En að mörgu leyti þá kann ég ekki að vera í sumarfríi, ég held að ég sé of ofvirk til að kunna að slappa svona af, og í staðinn að vera ógeðslega dugleg þá bara nenni ég ekki að gera neitt. Síðan ekki til að bæta ástandið þá var ég að vinna alla síðustu helgi og þá auðvitað snýr maður sólarhringnum við en mér er að takast að fara aftur í kristilegt líferni og þá kemur helgi. En svona er þetta... ég ætlaði mér að vera ógeðslega dugleg í sumar... en þetta blessaða veður gerir það að verkum að maður gerir ekki neitt, ég nenni ekki að hanga inni í þessu veðri. Sit núna í þessum skrifuðu orðum úti á svölum og er að pikka. Af því að ég kláraði bókina sem ég var að lesa, í nótt og get ekki setið úti á svölum að gera ekki neitt. Vantar eiginlega bara hvítvín eða baileys.... ekki getur það verið matur, því matarlystin mín virðist alltaf hverfa hjá mér þegar ég er eitthvað ósátt.....

OMG.... ég var að fá frekar fyndið símtal, eitthvað númer sem ég kannaðist við en þegar strákurinn byrjaði að tala hélt ég að ég hefði lesið vitlaust á símann minn. Það allaveg byrjaði þannig að hann spurði mig hvað væri að frétta af mér og hvort ég væri ekki hress, síðan kom spurningin hvað svona sæt stelpa væri að gera í dag... og mín bara missti andlitið og hafði ekki hugmynd hver þetta væri. En símtalið endaði sem sagt með date-i á morgun klukkan 14:00. Ég komst að því  að hann vinnur á menntasviði og þurfti að hitta mig út af heimasíðunni sem ég ætla að henda upp í sumar. Þetta var frekar fyndið.

Fyrir nákvæmlega 11 árum síðan sá ég ynstu systur mína þröngva sér úr móðurkviði í þennan harða heim. Hún hefur dafnað vel þessi elska, til hamingu með daginn þinn Monsan mín.

Yfirlýsingar

Ég elska yfirlýsingar, sérstaklega mínar. Því að þær gilda að meðaltali í svona klukkutíma. Ég er gædd þeim yndislega eiginleika að skipta um skoðun mjög reglulega. Ég hugsa um eitthvað og ég mynda mér skoðun á því og segi frá henni. Áður en langt um líður þá finnst mér þessi skoðun ekkert sérstaklega sniðug. En að mörgu leyti þá er mjög gott að geta viðurkennt að manni finnist annað núna heldur en í gær eða eitthvað. Maður á ekki að standa fast á sinni skoðun þó maður hafi haft hana einu sinni. Ég þoli ekki fólk sem heldur fast í sína skoðun þó svo að það sé búið að sýna fram á hitt. Bara af því að það hafði þessa skoðun upphaflega þá er í lagi að breyta.
En fyrir tæpu ári síðan þá kom ég með þá yfirlýsingu að ég ætlaði aldrei að fara í ljós aftur. Sem er mjög góð og heilbrigð yfirlýsing. Ég ákvað þetta því að það er ekki gott fyrir nýtilkomin ör að láta sólarljós skína á sig. Þetta er yfirlýsing sem ég er mjög ánægð með og hef staðið við hana í tæpt ár. Um daginn þegar ég var að koma úr sturtu og horfði á glæran líkamann og það var hægt að sjá bláæðarnar í margra metra fjarlægð þá varð ég pirruð út í mig að hafa komið með þessa yfirlýsingu og langaði í ljós. En ég stóðst prófið og sætti mig bara við það að vera ein af þessum fáu í heiminum að vera með svona ljósa húð og bætti bara á mig ennþá meira brúnkukremi. Enda það mun hollara heldur en ljósatími.
Í desember kom ég með góða yfirlýsingu um að ég ætlaði ekki að gera ákveðinn hlut, það liðu sex tímar þegar ég var búin að brjóta yfirlýsinguna mína. Jebbs..
En sumar getur maður haldið sig við en aðrar ekki.
Ég samt sem áður elska mínar yfirlýsingar og elska að bjóta þær líka því að þá er ég að lifa og prófa. Ég ét það bara síðan ofan í mig að viðurkenna að ég stóðst þetta ekki.

Munið bara "Aldrei að segja aldrei"

Flottir munnsvipir

Það eru alltaf ákveðnir líkamshlutar á hinu kyninu sem maður tekur eftir fyrst. Þegar ég horfi á karlmann og finnst hann sætur þá kíki ég á handleggina. Ef mér finnst þeir ekki eins og þeir eiga að vera þá getur mér alveg þótt viðkomandi ekki flottur...

En það sem kemur á eftir handleggjum eru munnsvipir.. ég elska flotta munnsvipi. Ég held að ég gæti alveg fallið fyrir einhverjum bara út af munnsvipnum.Mér hefur t.d. alltaf þótt leikarinn Barry Pepper mjög sætur bara út af munnsvipnum hans.

Hann er bara með svo hrikalega flottan munnsvip. Þegar ég horfi á stáka í dag þá er ég farin að horfa mjög mikið á munninn á þeim.

Hvað er málið með þetta, af hverju er einhver einn líkamshluti sem við pælum mest í? Hvað er það sem manni finnst svona hrikalega flott? En sem betur fer þá erum við ekki öll eins og leitum ekki eftir því sama....

P.s. tvö blogg á þremur dögum... allt að gerast

Lykkjufall og ellimerki

Orðið lykkjufall er búið að vera eitthvað ótrúlega mikið í umræðunni síðustu viku í kringum mig. Ég hef alltaf verið svolítið hrædd við þetta orð, eins og svo mörg orð þá geta þau haft mismunandi merkingu og hver túlkar fyrir sig. Þessi umræða byrjaði um daginn þegar ég hljóp í forföll í textílmennt. Nemendur mínir voru að prjóna og þegar einhver missti lykkju þá fékk sá og hinn sami að fara í frjálst. Ég get því miður ekki státað mig af myndaskap í prjónaskap. Ég sem sagt kann ekki að taka upp lykkju. Ég komst að því að mér finnst samt alveg gaman að prjóna. Ég fékk að prjóna aðeins fyrir systur mína, en auðvitað klúðraði ég því big time og henni fannst ég ekki skemmtileg og þurfti að laga lykkjurnar eftir mig. Einn nemandi minn er búin að vera í vandræðum með lykkjuföll síðan ég var í forföllum. Textílkennarinn er búin að koma til mín og ræða um þetta við mig. Þetta orð lykkjufall er búið að óma í eyrunum á mér, þegar ég heyri það þá dettur mér alltaf eitt í hug... og trúið mér það tengist ekki prjónaskap.

Í síðustu viku þá fannst mér ég finna fyrir ellimerki hjá mér. Ég borðaði rúgbrauð með síld og mér fannst það gott. Mér hefur aldrei þótt síld góð.. en ég ákvað að prófa það um daginn vegna lítils úrvals í vinnunni hjá mér.... og mér líkaði vel..... já mér finnst ég hafa tekið eitt skrefið í viðbót í að verða fullorðin....

Hverjir þekkja mann vel???

Ég bý nú svo vel í lífinu að eiga marga að. En hverjir eru það sem þekkja mann vel og hvað er það að þekkja einhvern vel? Ég til dæmis þoli stundum ekki hvað systir mín sem er fjórum árum yngri en ég þekkir mig vel. Ég get nú ekki sagt að við hefðum verið góðar vinkonur þegar við vorum yngri þó svo að við séum það í dag. En hún þekkir mig svo vel að það fer stundum í taugarnar á mér. Ég tel mig líka þekkja hana vel ég sé stax í gegnum hana þegar hún er ekki alveg samkvæm sjálfri sér. Ég þekki svipi á henni sem ég veit algjörlega hvað þýða. Ef ég giska á eitthvað hjá henni þá get ég séð það á svipnum á henni hvort það sé rétt hjá mér eða ekki.
Mamma, hún þekkir mig líka óeðlilega vel. Þegar mér dettur eitthvað sniðugt í hug og ég á það nú til að prófa flest það sem mér dettur í hug. Þegar ég er að segja mömmu frá þessu og svarið sem ég fæ er "hvaða persóna er að tala núna", hún segir að ég sé svo hrikalegur tvíburi í mér. Það sem angrar mig mest er að þetta er í flest öllum tilvikum rétt hjá þeim og ég þoli það ekki. En það er nú kannski ekki skrítið að þær þekkji mig svona vel, enda búið með þeim meirihlutann af lífinu og við systurnar þolað ýmislegt saman.
Systir mín sagði til dæmis við mig þegar ég sagði henni að ég væri að hugsa um að fara að blogga. Hún horfði á mig og sagði "og hvað heldur þú að þú nennir því lengi"? Auðvitað varð ég bara pirruð að hún hefði ekki meiri trú á mér en þetta og mér fannst hún bara leiðinleg. En auðvitað kom það í ljós að hún hafði algjörlega rétt fyrir sér. Ég þarf bara að prófa allt en nenni því bara í smá tíma, ég veit það.
Þannig að nú er taka tvö í bloggi, sjáum hvað ég endist núna......

Hlátur

Mannveran er félagsvera og leitar ávallt í félagsskap annarra. Strax frá fæðingu þá leitum við eftir öðrum og athygli annarra. Ég hef alltaf sagt að þú leitar í félagsskap og aðstæður þar sem þér líður vel, öruggur, afslappaður og þú nýtur þín. Það finnst öllum gaman að sitja í góðra vinahóp, hlægja og hafa gaman. Þetta eru stundir sem öllum líður vel og allir njóta. Bara þetta getur haft mikil áhrif á líf margra. Reyna ekki allir að forðast það að leita einhvert sem manni líður ílla, þar sem óþægilegar minningar koma upp? Forðast ekki allir að umgangast manneskjur sem þeim líður illa í návist? Nema að einhver sé með sjálfspintingarhvöt... hvað veit maður!!! 
Ég hugsaði um það í dag þegar við sátum fjölskyldan á kaffihúsi, hlógum og höfðum gaman. Þarna sat mamma mín í hjólastólnum með brotnu fæturnar, vantar í hana aðra framtönnina og naut sín híhí, en ekki hvað. Við sátum þarna sex saman og vorum að reyna að sjá spaugilegu hliðina á hinum ýmsu málum. Eða gera grín af öðrum við að það er alltaf gaman að hlægja af misförum annarra, sérstaklega þegar maður getur líka hlegið af eigin misförum og ekki tekið sjálfan sig of hátíðlega. Nema hvað þegar við löbbuðum niður Laugaveginn með mömmu í stólnum og vorum að gera grín að henni með þeim afleiðingum að við misstum hana næstum við á Hummerinn. Hvað við hlógum mikið og nutum okkar. Ég held að við höfum hlegið jafn mikið á leiðinni upp Laugaveginn. Ímyndið ykkur tvær fullorðnar manneskjur að keyra hjólastól upp Laugaveginn, önnur rifbeinsbrotin þannig að hún var alveg hliðarsætisökumaður. Hin með rassinn út í loftið til að fá sem mestan kraft úr líkamanum. Ef ég hefði ekki tekið þátt í þessu þá hefði ég svo sannarlega viljað verið ein af þeim sem var að rúnta niður Laugaveginn og séð þetta. En þegar við vorum komnar aftur til baka þá var hún móðir mín svo ánægð með daginn. Hvað ég hugsaði til þess hvað þarf oft lítið til að gera fólki góðan dag. Miðað við allt sem á undan hefur gegnið síðustu þrjár vikur hvað það er gott að komast út og njóta þess að vera til. Hvað það er gott að svala félagsþörfinni. Þetta var bara frekar góður dagur. Ég hef líka komist að því að eins og sagt er "Maður velur sér vini, ekki fjölskyldu" En þá bý ég það vel að þessi fjölskylda mín er með eindæmum skemmtileg. Þegar við hittumst þá er hlegið svo mikið og haft gaman. Það eru öll mál uppi á yfirborðinu og við tökum hvert öðru eins og við erum og gerum óspart grín af hvort öðru.

Gleðin gerir limina létta.

Rakst á þennan málshátt áðan og fannst hann passa með eindæmum vel við daginn í dag. Ég er ekki frá því að limirnir í henni móður minni hafi aðeins lést við gleðina í dag......... eða var það kannski rauðvínsglasið    híhí